پیامد چنین نظام با چنین جهان بینی و بینش و آین حاکمه به مرور ایام ظهور تفکر-بینش –فرهنگ و جریان های فاشیستی است جریان های که می خواهند بر کل جامعه  چیرگی یابد و با تکیه بریک هویت – هویت های دیگر را نابود نماید تاریخ نشان می دهد وقتی در افغانستان نظام قبیلوی بر قرار شد تبعیض سیاسی ، اقتصادی  و فرهنگی که بدنبال ان به وجود امد منجر به استقرار نظام تبعیض آمیز فاشیستی و به استثمار زدگی  محرومیت طبقهء بزرگ و گروهای بی شمار اجتماعی گردید – از این به بعد جریان های فاشیستی این کشور با تکیه بر نژاد پاک آرین در راستای برتری طلبی نژادی حرکت کردند ، تاریخ افغانستان بر این مبنا تدوین و تدریس شد ساختار اداری بر همین مبنا پایه ریزی شد – نصاب تعلیمی بر همین مبنا تدوین گشت ، رسانه های خبری و مطبوعات نیز در همین راستا فعال گردید .

همانطوریکه گفته شد در نهاد سیستم قبیلوی انحطاط فرهنگی ، اجتماعی و روح شدید قومی وجود دارد و در چنین بستر فرهنگ و اجتماعی است که فاشیسم مجال رشد و قدرت گیری می یابد و فاشیسم بعد از قدرت گرفتن  به برتری جویی می پردازد و عملا اعلان می کند که کشور منم ، دولت منم و همه چیز و همه کاره منم ، افغانستان نیز با دارا بودن انحطاط فرهنگی و اجتماعی و روح شدید قومی و سیستم قبیلوی زمینه های مناسبی داشت تا جریان های فاشیستی در انجا شکل بگیرد و دیدیم که چنین جریانی بعد از روی کار امدن هاشم خان با برنامه و داشتن ایده لوژی فاشستی در این کشور شکل گرفت وخود هاشم خان پس از روی کار امدن فاشیسم و نازلیسم در ایتالیا و آلمان و آشنایی با ایده لوژی فاشیسم سیاست برتری خواهی قومی و زبانی را به عنوان سیاست اصلی و محوری کشور به کار بست و افرادی مثل سردار داود خان ،نعیم خان ، عبدالمجید زابلی و بعض حلقات و جریان های خارج از دربار در همین راستا فعال گردید

از ان زمان تا کنون چنین سیاست با تناسب اوضاع و شرایط استمرار داشته و در قالب های گوناگون خود را نشان داده و می دهد ، دیده می شود که در افغانستان از همه ی واژه ها – مکتب های فکری و حتی مذاهب استفاده ء ابزاری شده می شود از دموکراسی از ماکسیسم - - از وحدت ملی حتی از مذاهب در راستای تحمیل یک هویت بر هویت های دیگر استفاده شده و می شود در آستانه قرن بیست و یکم دیدیم که از یک طرف جریانی به نام طالبان به وجود می آید که با تکیه بر مذهب شروع به هویت زدایی می کردند و از جانب دیگر تئوری پرداز فاشیستی به نام سمسور افغان با نوشتن کتاب سقاوی دوم خط یک سان سازی قومی را برای طالبان نشان می دهد و طالبان نیز عملا در همان خط حرکت می نمایند

اکنون معلوم می شود که چرا تاریخ ما به طرف انحطاط – عقب ماندگی – تشتت و تفرقه سیر داشته است ؟ چرا تحولات جهانی و منطقوی بر حرکت تاریخی نا تائیر نداشته  است؟

همانطور که تذکر داده شد انحطاط فرهنگی و اجتماعی و روح شدید قومی زمینه ساز رشد و قدرت گیری جریان فاشیستی است جریان های فاشیستی نیز مبلغان و مجریان انحطاط فرهنگی – اجتماعی و تشتت ملی است زیرا بقا و دوام آنان در همین انحطاط ، تشتت و تفرقه امکان دارد گر چند انان می خواهد با تکیه بر یک هویت – هویت های دیگر را نفی کند ، اما هویت های دیگر هیچگاه با این خواست آنان تمکین نمی کند و با تکیه بر تاریخ ، فرهنگ و شخصیت های تاریخی خود در قبال این خواست فاشیسم می ایستند روی همین جهت است که هر گاه در کشور طرفداران چنین جریان و فکری(فاشیسم)  به قدرت برسند خواهی نخواهی کشوررابه طرف تشتت و انحطاط سوق می دهند چنانچه در افغانستان این جریان و سیستم حکومتی کشور را به طرف انحطاط همه جانبه و تفرقه و تشتت ملی سوق داد .

اگر جریان ها و یا افرادی بخواهند با تفکر و اندیشه ء فاشیستی مبارزه کنند راهش تعقیب خط فاشیستی نیست بلکه راهش ترویج و تبلیغ و گسترش فرهنگ انسانی است زیرا تنها چنین فرهنگی توانایی این را دارد که نقش محوری برای احیای نهاد های مشتت ملی باز سازی کند و برای فرهنگ سازی به علاوه ایجاد مراکز فرهنگی ضرورت به ایجاد مراکز درست آموزشی و تربیتی داریم زیرا در این گونه مراکز است که کودکان ، نوجوانان و جوانان با اندیشه های علمی و انسانی آشنا می شوند و پس از ان آنرابه میان مردم انتقال می دهند تا نهاد های فرهنگی و مراکز درست آموزشی و تربیتی در جامعه ء ما ایجاد نشود نباید انتظار زدودن اندیشه ء فاشیستی و روح فرقوی را از کشور داشت.